Leasing jest prostym sposobem, by wejść w posiadanie nowego lub używanego samochodu bez potrzeby angażowania dużego kapitału początkowego. Zamiast jednorazowych wydatków leasingobiorca obowiązany jest do uiszczania rat, dopasowanych do jego możliwości finansowych. Leasing pozwala zachować płynność finansową oraz skupić się na rozwoju swojej działalności gospodarczej.

Przedsiębiorca ma więc możliwość rozliczenia kosztów zakupu samochodu osobowego w ramach leasingu operacyjnego lub leasingu finansowego. W zależności od wybranego rodzaju umowy, można spodziewać się różnych konsekwencji podatkowych.

1. Niską wpłatą początkową oraz szybką decyzją ze strony leasingodawcy;
2. Stałymi, przewidywalnymi co do wysokości ratami;
3. Korzyściami podatkowymi;

Przedsiębiorca obowiązany jest utrzymywać przedmiot leasingu w należytym stanie, a w szczególności dokonywać konwersacji i napraw niezbędnych do zachowania rzeczy w stanie niepogorszonym, z uwzględnieniem jej zużycia wskutek prawidłowego używania oraz ponosić ciężary związane z własnością lub posiadaniem rzeczy.

Jeżeli po wydaniu przedmiotu leasingu przedsiębiorcy ta została utracona z powodu okoliczności, za które leasingodawca nie ponosi odpowiedzialności umowa leasingu wygaśnie. W takim przypadku leasingodawca może żądać od korzystającego natychmiastowej zapłaty wszystkich przewidzianych w umowie a niezapłaconych rat, pomniejszonych o korzyści, jakie leasingodawca uzyska wskutek ich zapłaty przed umówionym terminem i wygaśnięcia umowy leasingu oraz z tytułu ubezpieczenia rzeczy, a także naprawienia szkody. Przedmiot leasingu jest własnością leasingodawcy, w przypadku więc zniszczenia lub utraty samochodu leasingowanego, to przedsiębiorca obowiązany będzie naprawić szkodę, którą poniósł leasingodawca, szkoda ta obejmuje wysokość wszystkich wymagalnych i niezapłaconych rat, a także wartość wykupu pojazdu.

Leasingodawca nie odpowiada wobec przedsiębiorcy za wady rzeczy, chyba że wady takie powstały wskutek okoliczności, za które leasingodawca ponosi odpowiedzialność. Z chwilą zawarcia przez leasingodawcę umowy ze zbywcą z mocy prawa przechodzą na przedsiębiorcę uprawnienia z tytułu wad rzeczy przysługujące leasingodawcy względem zbywcy. Tak więc w przypadku stwierdzenia wad rzeczy to przedsiębiorca we własnym imieniu może dochodzić przysługujących mu z rękojmi praw, dotyczących wad rzeczy.